آخرین خبرها
خانه / اجتماعی / آیا جامعه مسیحی فارسی زبان به اوضاع اسف بار جفا دیدگان مسیحی در زندان بی توجه است؟!
آیا جامعه مسیحی فارسی زبان به اوضاع اسف بار جفا دیدگان مسیحی در زندان بی توجه است؟!

آیا جامعه مسیحی فارسی زبان به اوضاع اسف بار جفا دیدگان مسیحی در زندان بی توجه است؟!

زندانی‌ها را از یاد نبرید؛ با ایشان طوری همدردی نمایید که گویا خودتان نیز در زندان هستید. در غم و رنج مظلومان شریک باشید، زیرا خودتان می‌دانید که ایشان در چه حالی هستند و چه می‌کشند.

پس از سر کار آمدن حکومت جمهوری اسلامی در ایران آزار و اذیت مسیحیان به ویژه  نوکیشان مسیحی که عموما از مسلمان زادگانی میباشند که از اسلام به مسیحیت رو آورده آغاز شد،مسلمانان ایرانی با گرویدن به مسیحیت، بهایی گزاف و گران پرداخته و چه بسا جان خود را در این راه ازدست داده اند. با شروع انقلاب، در کنار هجوم و حمله به بهائیان، قتل کشیشان نیز آغاز شد.

در این سالها نوکیشان مسیحی زیادی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام و ارتباط با شبکه کلیسایی خارج از کشور در زندانهای مخوف جمهوری اسلامی به حبس کشیده شدند، و عده ای نیز در دادگاه های بدوی رژیم به اعدام محکوم شدند ،از این میان کشیش یوسف ندرخانی و کشیش ایرانی آمریکایی سعید عابدینی با واکنش جهانی حکومت جمهوری اسلامی را مجبور به عقب نشینی در ارتباط با این حکم به ناحق کردند،اما  نوکیشان مسیحی بسیاری دوران محکومیت خود را در زندآن سپری میکنند ،بهنام ایرانی،ابراهیم فیروزی نوکیش مسیحی که در تابستان ۱۳۹۲ دستگیر شد و تا کنون در این سه سال یک روز از مرخصی استفاده نکرده است ،نسیم نقش زرگران از نمونه های بارز این نوکیشان مسیحی در حبس میباشند.

برخی از این نوکیشان مانند فرشید فتحی،مصطفی بردبار،فریبرز آرزم،علیرضا سیدیان نیز با اتمام دوران محکومیت خود از زندان آزاد شدند.

زمانی که به خط به خط انجیل عیسی را میخوانیم همواره ما را به عنوان یک ایماندار تشویق به محبت و دستگیری از هم نوع کرده است،عیسی مسیح در انجیل لوقا باب دهم  مثال مشهور سامری نیکوکار را  میاورد  که در این داستان مفهوم واژه همنوع دوستی را به صراحت توضیح می‌دهد.

«یک یهودی از اورشلیم به شهر اریحا می‌رفت. در راه بدست راهزنان افتاد. ایشان لباس و پول او را گرفتند و او را کتک زده، نیمه جان کنار جاده انداختند و رفتند.  ۳۱ از قضا، کاهنی یهودی از آنجا می‌گذشت. وقتی او را کنار جاده افتاده دید، راه خود را کج کرد و از سمت دیگر جاده رد شد.  ۳۲ سپس یکی از خادمان خانه خدا از راه رسید و نگاهی به او کرد. اما او نیز راه خود را در پیش گرفت و رفت.  ۳۳ «آنگاه یک سامری از راه رسید (یهودی‌ها و سامری‌ها، با یکدیگر دشمنی داشتند). وقتی آن مجروح را دید، دلش به حال او سوخت،  ۳۴ نزدیک رفت و کنارش نشست، زخمهایش را شست و مرهم مالید و بست. سپس او را بر الاغ خود سوار کرد و به مهمانخانه‌ای برد و از او مراقبت نمود.  ۳۵ روز بعد، هنگامی که آنجا را ترک می‌کرد، مقداری پول به صاحب مهمانخانه داد و گفت: از این شخص مراقبت کن و اگر بیشتر از این خرج کنی، وقتی برگشتم، پرداخت خواهم کرد!”

ولی بی توجهی های جامعه مسیحی ایرانی که روز به روز در عدم وجود حس همنوع دوستی قلب انسان را به درد میاورد محسوس است،بی توجهی به وضعیت مسیحیان تحت جفا در جامعه مسیحی به ویژه مسیحیان فارسی زبان دقیقا خلاف دستورات خداوند در کتاب مقدس است.

مادر نوکیش مسیحی ابراهیم فیروزی که سه سال است فرزندش به خاطر گرویدن به مسیحیت در زندان به سر میبرد،لازم به ذکر است این مادر به بیماری سرطان مبتلا میباشد که در چند روز گذشته حال وی به وخامت گذارده است!

مادر نوکیش مسیحی ابراهیم فیروزی که سه سال است فرزندش به خاطر گرویدن به مسیحیت در زندان به سر میبرد،لازم به ذکر است این مادر به بیماری سرطان مبتلا میباشد که در چند روز گذشته حال وی به وخامت گذارده است!

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaکلام خدا در انجیل عیسی عبرانیان باب ۱۳ آیه ۳ میفرماید:زندانی‌ها را از یاد نبرید؛ با ایشان طوری همدردی نمایید که گویا خودتان نیز در زندان هستید. در غم و رنج مظلومان شریک باشید، زیرا خودتان می‌دانید که ایشان در چه حالی هستند و چه می‌کشند.

گویا برخی از کلیساها و خادمین کلیسا رسالت اصلی خود را که بر پایه محبت عیسی میباشد فراموش کرده و به عضو گیری در کلیسا و افزایش جمعیت مشغول شده اند!

کلام خدا در غـلاطـیـان   باب ۶ آیه ۹ به ما به عنوان یک ایماندار مسیحی گفته  است که دست از کار نیک نکشیم و خسته نشویم تا ثمره و پاداش آنرا درو کنیم ،آیا کار نیک فقط جمع شدن در کلیسا و سرود پرستشی خواندن و هللویا گفتن است؟!

خواهران و برادران من در مسیح کار نیک فقط در کلیسا جمع شدن و سرود پرستشی خواندن نیست بلکه  در آیه ۱۰ همین باب کلام خدا میگوید:بنابراین، تا جایی که می‌توانیم، در حق مردم، بخصوص مسیحیان مومن، نیکی بنماییم.

عیسی مسیح گفته است در مشکلات و مسایل یکدیگر شریک باشید و به این وسیله «شریعت مسیح» را اجرا کنید،چون محبت قانون مسیح است.

مادر نوکیش مسیحی زندانی ابراهیم فیروزی این مادر از بیماری سرطان رنج میبرد ،در اینجا هم استمداد خواهی این مادر برای آزادی فرزندش را ببینید

مادر نوکیش مسیحی زندانی ابراهیم فیروزی این مادر از بیماری سرطان رنج میبرد ،در اینجا هم استمداد خواهی این مادر که حدود دو ماه پیش ضبط شده بود برای آزادی فرزندش را ببینید

وضعیت نوکیشان مسیحی تحت جفا در زندانهای ایران درد آور است،ابراهیم فیروزی و مریم(نسیم) نقاش زرگران نمونه شاخص این جفا دیده گان هستند.

نقاش زرگران که از بیماری قلبی رنج میبرد،سختیهای زندان را تحمل میکند فقط و فقط به خاطر وفاداری به عیسی مسیح

همینطور ابراهیم فیروزی و بقیه جفا دیدگان بهترین دوران زندگی خود جوانی و لحظاتی که میتوانستند در کنار خانواده مثل ما و شما خوش بگذرانند باز به خاطر وفاداری به عیسی مسیح و اجرای شریعت مسیح که همانا محبت قانون مسیح است در زندان تحت بدترین شکنجه ها شب را روز میکنند.

عیسی مسیح مسیح در باب پانزدهم انجیل یوحنا ایه ۱۰ به ما گفته است:اگر از کلام من اطاعت نمایید، در محبت من خواهید ماند، درست همانگونه که من از احکام پدرم اطاعت می‌نمایم و درمحبت او می‌مانم.

پس بیایید از کلام عیسی در عبرانیان باب ۱۳  آیه سه که به ما گفته است زندانیان را از یا نبریم اطاعت کنیم.

فراموش نکنیم 

قرنتیان اول فصل سیزده آیه سیزده
 پس، سه چیز همیشه باقی خواهد ماند: ایمان، امید و محبت، اما از همه اینها بزرگتر، محبت است.

 

یک نظر

  1. ای آقا از چه کسانی استمداد میطللی . خود من که بخاطر حفظ آبروی خودم و خانواده روحانی و کلیسا، خودرا معرفی نمیکنم یکسال است از زندان آزاد شده ام و با انواع بیماری ها و مشکلات مالی و جسمی درگیر هستم . دریغ از اینکه کسی آمده و گفته باشد که برادر در این چند سال اگر میلیونر هم بودی که تبودی دیگه چیزی برات نمونده . بیا این مبلغو بگیر برو خودتو چک آپ کن و درمان کن . باز توی زندان میگفتیم دستمون از دوستان کوتاهه . اینجا دردش بیشتره که حتی نمیتونیم خودمونو فریب بدیم که اگر بیرون بودیم دوستانمون کمک میکردند .
    کلیسا هم قربونش برم عین خیالش نیست . با بیکاری و بدون درآمد حتی یک ریال توی کشوری مثل ایران زندگی کردن میدونید یعنی چی؟
    تا الآن هم مجبور شدم چند نوبت به دوستان نزدیکترم خودم دهان باز کنم و دست دراز کنم که فلانی اینقدر کمک کن تا بتونم این هفته رو بگذرونم .
    کدوم ایمان . کدوم دلسوزی . انتظار اینکه خودشونو هم بندی ما و هم درد ما بدونند پیشکش . لااقل اونقدر به یادمون نبودند که یکسال بعد از زندان بی دغدغه نان و آب و هزینه های قبوض مختلف زندگی کنیم . اگر همین مقدار کمک دو سه نفر دوستان نبود امروز من قطعا زنده نبودم . شاید هم بهتر بود بمیرم تا لااقل شاید برای بقیه زندانیان چه مسیحی و چه غیرمسیحی پس از آزادیشان کسی به فکر کاری و کمکی بیفتد .

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.